Brabant 2005 - Reisverslag

Vrijdag 22 juli
Hoogland – Utrecht – Odijk (39 km)

Het is al donker als we onze tent opzetten in Odijk. Bas en Daan zijn van slag, en wij hebben stevig de pé in. We hadden ons deze eerste vakantie-avond wel wat anders voorgesteld. Onze gedachten gaan uit naar al die mensen die wél op tijd waren voor de fiets-slaap-bus. Die nu elkaars fietsplannen aanhoren, straks in hun bus-bedje kruipen en morgenochtend wakker worden in Frankrijk.

Volgens planning
De dag verliep geheel volgens planning. Klokslag 20.30 uur fietsen we het stationsplein van Utrecht op. Toen nog glimlachend, strakke timing! Dan de twijfel: waarom zijn er geen andere fietsers? Bij het checken van de reispapieren volgt de dreun: de bus is al weg. Oh zeker, natuurlijk hebben we de papieren gecontroleerd. Vlak voor vertrek zelfs nogmaals, nog even gekeken hoe laat we precies aankomen in La Douce France. Maar de vertrektijd? Die zit al maanden in ons hoofd: 20.30 uur aanwezig, 21.00 uur vertrek. Niet dus. Doemscenario.

Hoop
Bas schiet flink in de stress, Daan blijft maar vragen welke bus nu de onze is. Bij Cycletours zitten ze al op ons telefoontje te wachten. Ze hebben ons mobiel gebeld; de telefoon hebben we echter bij vertrek uitgezet. We hebben immers vakantie! De medewerkster is positief: maandag rijden er diverse andere bussen. Morgenochtend kan ze de mogelijkheden voor ons uitzoeken. Dat geeft hoop. Een beetje. Terug naar huis willen we niet en zo belanden we op een SVR-camping in Odijk. Grr…

Zaterdag 23 juli
Rustdag Odijk (18 km)

Al vroeg bellen we met Cycletours. Er zijn maandag diverse mogelijkheden: Franse Alpen (iets te heftig voor ons), Oost-Spanje (bijna 24 uur in de bus), Denemarken (hm, zijn we al eens geweest), Duitsland (tja). Of we wachten tot vrijdag, en gaan alsnog naar Saintes in Zuidwest-Frankrijk. We kiezen voor het laatste. Nu weten we waar we aan toe zijn en kunnen een nieuw plan maken voor deze week. Ook voor Bas en Daan geeft dit wat rust en ze gaan op een holletje naar de speeltuin, de schuur en het zwembadje.

ImageImage

Fort bij Rhijnauwen
In de middag maken we een kort tochtje in de omgeving: Bunnik en Fort bij Rhijnauwen. Dit is het grootste fort van Nederland en maakt deel uit van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Het werd gebouwd in 1867 - 1869 als deel van de vooruitgeschoven linie forten bij Utrecht. We kunnen er helaas niet in, maar fietsen er omheen en picknicken op een mooi veldje. Hoewel nog met moeite, begint het vakantiegevoel langzaam te komen. Het is ook zo dubbel: het is hier prachtig, maar eigenlijk willen we hier helemaal niet zijn.

Image

Brabant en Biesbosch
Onze Nederlandse fietskaarten liggen natuurlijk allemaal thuis in de kast. We kopen daarom een overzichtskaart van Nederland en bedenken waar we de komende dagen gaan fietsen. Het wordt Brabant, met de Biesbosch, en wellicht nog een stukje Zeeland. Einddoel is Breda, waar we vrijdagavond op de bus zullen stappen.

Nog even vogels kijkenFort bij Rhijnauwen

Zondag 24 juli
Andel – Hank (28 km)

Om 9.45 uur zitten we op de fiets, een stuk vroeger dan we van andere vakanties zijn gewend. Het inpakken gaat gewoon veel sneller, waarschijnlijk omdat Daan nu wat meer zijn eigen gang kan gaan. Vandaag gaan we richting de Biesbosch. Bas heeft zijn ochtend niet helemaal. Hij is moe, en wil het liefst de hele dag op de camping blijven om in zijn Harry Potter te lezen. We komen aan het begin amper boven de 12 km/u uit. Daan is ook moe, en slaapt al na een kwartier fietsen. Bas zou zo bij hem in de fietskar willen kruipen.

Rustig fietsenPontje over de Lek

“Héél rijk!”
Tussen de maïsvelden en weilanden vol koeien door fietsen we via Werkhoven en Schalkwijk naar Culemborg. Hier steken we met het pontje de Lek over. Hoewel de jongens al op heel wat pontjes zijn geweest, blijft het een belevenis. Bas: “Als je baas bent van een veerpont, word je wel héél rijk!”
De druivensuikersnoepjes hebben een goed (tussen-de-oren)effect op Bas en langzaam nemen tempo en enthousiasme weer toe. Het is prachtig fietsweer. We rijden langs vele boomgaarden met appels en peren, en door de landerijen naar Beesd. We zien veel ooievaars, maar ook oeverzwaluwen, visdiefjes en diverse soorten ganzen.

Slot Loevestein
Bij Brakel gaan we met een pontje de Waal over. En dan staan we opeens bij Slot Loevestein. Dat is het aardige van een geïmproviseerde fietstocht in een voor ons relatief onbekend gebied. De leukste dingen komen onverwacht, zo ook dit. Slot Loevestein werd vooral bekend door de ontsnapping van Hugo de Groot in een boekenkist. Bas en Daan vinden het geweldig. Het is al vrij laat, dus we kunnen het slot zelf niet meer in. Maar het bijbehorende straatje met ‘levend decor’, het soldatenhuisje, het kruithuis, de gracht etc. zijn erg leuk.

Slot LoevesteinSlot Loevestein

Schapen
Het derde pontje (soort roeiboot) laten we voor wat het is; daar passen we niet op. Dan maar wat kilometers extra, over de dijk met de vele schapen. We strijken neer op een camping in Andel. Hoewel Bas erg moe is, wil hij liever direct doorfietsen naar de Biesbosch: dan heeft hij een nieuw record! Dat moet maar even wachten, met deze 65 kilometer mag hij ook erg tevreden zijn. ’s Avonds regent het en eten we – warm en droog - patat in de campingkantine.

Maandag 25 juli
Andel – Hank (28 km)

Als we wakker worden regent het. We blijven nog een half uurtje liggen en dat werkt deze keer. Tussen de buien door kunnen we redelijk droog inpakken. Bas en Daan zijn niet uit de speeltuin weg te slaan, dus we vertrekken pas om 11 uur.

Natte campingBrabants dorpje

Vrolijk
Door ‘het land van Altena’ rijden we naar het pittoreske Babyloniërbroek. Bas is weer helemaal vrolijk; hij zingt, speurt naar vogels en doet weer veel vogelraadsels met Ruud. Op het dak van een boerderij zien we zowaar een steenuiltje. Zo nu en dan regent het een beetje, maar dat mag de pret niet drukken. We fietsen langs maïs- en korenvelden naar Dussen, waar het kasteel natuurlijk een perfecte pauzeplek is. Tussen alle raadsels door praat Bas veel over Harry Potter, waarvan hij volledig in de ban is. Daan begrijpt het ook al helemaal en zwaait steeds met zijn denkbeeldige toverstok en roept: “Eet slakken!”

Biesbosch-gevoel
In de regen fietsen we naar Hank, aan de rand van de Biesbosch. Alle cafeetjes zijn gesloten, dus dan maar direct op zoek naar een camping. In de Biesbosch zelf blijken geen campings te zijn, dus zo staan we even later voor de poort van mega-grote veel-sterren-camping De Kurenpolder. Bas en Daan zijn direct razend enthousiast, dus omdraaien en verder fietsen naar een kleinere camping is er niet bij. De camping ligt rondom een recreatieplas, en onze tent staat direct aan het strandje, dat vol staat met speeltoestellen. Hoewel het behoorlijk fris is, gaan de jongens meteen het water in. Het is heel ondiep, dus we kunnen ook Daan heerlijk zijn gang laten gaan. Eigenlijk een prima plek dus. Maar niet een camping waarbij je het ‘Biesbosch-gevoel’ krijgt.

Kasteel in DussenSpeeltuin op de camping

Dinsdag 26 juli
Dagtocht Biesbosch (54 km)

Vandaag ‘doen’ we een dagje Biesbosch. Een deel van de Biesbosch is nationaal park en dat laat zich het beste bekijken vanaf het water. Ruud en Bas maken vanochtend samen met een boswachter een natuurtocht met een fluisterboot.

Biesbosch

Prachtig
Het is echt genieten in dit prachtige zoetwater getijdengebied: 8000 hectare wilgenvloedbossen, rietkragen, beken, polders en grienden. Hier broeden beschermde vogelsoorten zoals de lepelaar, blauwborst en ijsvogel, en natuurlijk komt de bever hier steeds meer voor. De gids heeft een bever-huid meegenomen, die maakt veel indruk op Bas. Voor Daan is anderhalf uur in een bootje echt te veel, dus hij mag samen met Sandra boodschappen doen en naar de speeltuin.

Huid van een beverPontje in de Biesbosch

Door de polders
Vanmiddags verkennen we het noordelijke ‘droge’ deel van de Biesbosch per fiets. Met een pontje steken we de Steur over. Het is hier mooi en vooral rustig fietsen door de polders. We zijn veel torenvalkjes en blauwe reigers. Het is prima fietsweer, we houden het de hele dag droog. Zonder dat we er erg in hebben, fietsen we ruim vijftig kilometer. Terug op de camping kunnen de jongens nog even heerlijk genieten van alles wat deze camping ze te bieden heeft: de enorme waterglijbaan, de vele speeltoestellen en het zandstrand.

Rustig fietsen

Woensdag 27 juli
Hank – Hoeven (48 km)

Met regenkleding aan stappen we op de fiets. Het fietspad naar Drimmelen leidt ons dwars door het industriegebied van Geertruidenberg, met ondermeer de Amer-centrale. Drimmelen is een erg toeristisch plaatsje; veel mensen maken vanuit hier rondvaarten en excursies door het nationale park. We brengen een bezoekje aan het Biesbosch-bezoekerscentrum. Ook voor Bas en Daan is het een leuk en informatief centrum, met ondermeer opgezette bevers en watervogels. En de appeltaart smaakt er goed.

Steppen
Inmiddels is het weer warm en droog en we willen verder. Helaas: materiaalpech! Sandra’s derailleurwieltje blijkt te zijn afgebroken en fietsen gaat niet meer. Het plaatselijke ‘fietsenboertje’ is een dagje weg. Een behulpzame buurman helpt ons aan een boutje, maar daarmee redden we het niet. Sandra ontdekt een nieuwe tak van sport: steppen met de fiets. En dat gaat nog behoorlijk hard! De vijf kilometer naar de fietsenzaak in Made leggen we in twintig minuten af. Het is een prachtig stukje fietsen (eh, steppen) langs een kronkelend watertje. Met een nieuwe derailleur zitten we een kwartier later weer op de fiets. In Laagwede eten we eindelijk een broodje, dat was er een beetje bij in geschoten door het gedoe.

Gebroken spaakDe fietsenmaker aan de slag

Spoedklusje
Echt interessant is de route niet; we fietsen veel over fietspaden langs drukke wegen. Aan de rand van Ettenleur gaat het weer mis. Spaakbreuk in het achterwiel van Sandra. En door de bagage direct een flinke slag in het wiel. De gebroken spaak zit aan de kant van de tandwielen, en dat kunnen we niet zelf oplossen. Snel de bagage eraf en een sprintje naar de fietsenmaker. Het is 17.55 uur, hij kijkt wat moeilijk, maar laat zich gelukkig overhalen voor een spoedklusje. Maar wat een pech op één dag!

Prachtige zomeravond
Het loopt al tegen zevenen als we aankomen op het campinkje in Hoeven. Daantje gaat naar de buren en vertelt: “We hebben de bus gemist!” Bas wil er juist niets van horen. Hij benadrukt steeds dat we het aan niemand mogen vertellen. “En ook niet op de website zetten hoor!” Sorry Bas. Het is een prachtige zomeravond. Bas en Daan spelen nog lang buiten, dat hebben ze vandaag toch wat te weinig kunnen doen.

Camping in Hoeve

Donderdag 28 juli
Hoeven – Chaam (40 km)

Het is een prachtige zomerdag, flink smeren dus. Bas en Daan hebben er zin in: we gaan naar België, en dat is toch maar mooi het buitenland! St. Wilibrord – Sprundel – Klein Zundert. Het is hier mooi en rustig fietsen, maar wel wat eentonig. Veel maïsvelden, asperges, aardbeien, soms kassen, afgewisseld met zo en dan wat bos. Daan valt al snel in de kar in slaap. Het zonneschermpje – dat hebben we jaren geleden gemaakt – bewijst met dit weer nog steeds trouwe dienst.

Open landschapBelgië

België
Even voorbij Zundert fietsen we België in. In een stukje bos vinden we een schaduwrijk lunchplekje. Bas duikt gelijk weer met zijn neus in een boek. Daan is juist steeds superactief tijdens de pauzes, maar hij zit natuurlijk ook stil in de fietskar. Toch vermaakt hij zich prima tijdens het fietsen, met zijn boekjes, autootje en bidonnetje met limonade.

KapelletjeImage

Botjes zoeken
Via Meerle rijden we België weer uit, tot ons einddoel van vandaag: Chaam. Wat je uitspreekt als Kaam, leren we al snel. Hier vinden een mooie kleine SVR-camping. Een eldorado voor Bas. Hij mag in de grote ren met kippen, pauwen en andere siervogels op zoek naar veren en, jawel, botjes. Het pronkstuk is de schedel van een pauw. En dat moet allemaal de komende twee weken mee in de fietstas. Zucht. “Maar ik wil later paleontoloog worden, dus ik moet ze goed schoonmaken en bestuderen thuis!” ’s Avonds zware regen- en onweersbuien.

Vrijdag 29 juli
Chaam – Breda (38 km)

Vanavond vertrekken we dan eindelijk naar Frankrijk. Het is niet ver fietsen naar Breda, dus we blijven vanochtend op de camping. Bas en Daan vermaken zich prima, en wij zitten eindelijk eens met een boek in de zon. Heerlijk.

Image

Door de bossen
Van Chaam rijden we naar het mooie plaatsje Alphen, waar we op een terrasje appeltaart eten. Vlak na Alphen vinden we een prachtige picknickplek in het bos. Een van de betere plekjes deze week; in de landerijen zit je toch vaak op een bankje naast een fietspad. Bas leest zijn Harry Potter uit, binnen een week, knap hoor!
We hebben een mooie route door de boswachterij Chaam, langs de rand van Ulvenhout en kasteel Bouvigny. In Breda belanden we in een stadspark met speeltuin én terras. Perfect. We kunnen hier een hapje eten, terwijl de jongens lekker kunnen ravotten voordat we in de bus stappen. Wat een relaxt dagje. En een leuke afsluiting van een onverwachte week in eigen land!

Kasteel bij BredaEten op terras in Breda

Lees verder: eindelijk in Frankrijk

Over onze fietstocht in Brabant 2005

brabant reisverslag

brabant route

brabant praktisch

brabant materiaal

Dutch Afrikaans English French German Russian Swahili
Naar boven